Na de oorlog verschijnen er tal van monumenten in heel België en over heel de wereld. De wereldoorlog had diepe wonden geslagen. In alle gemeenten van België zijn slachtoffers gevallen, zowel burgers als militairen.
Ook in Kuringen besluiten ze kort na de oorlog om een monument op te richten voor de gesneuvelde soldaten. Daarom vatten pastoor Jan Schroyen en burgemeester Mathijs Lenaerts het plan op om een Heilig Hartbeeld te wijden aan de gesneuvelden van Kuringen. Net zoals in Stokrooie en Stevoort hebben de mensen geld ingezameld om hun monument te financieren.
In 1924 wordt het feestelijk ingehuldigd. Burgerslachtoffers heeft Kuringen tijdens de Eerste Wereldoorlog niet te betreuren. In Kuringen is er gekozen voor een Christusbeeld op sokkel met de namen van de betreurden uitgebeiteld in het blauwe arduin. Hier worden de namen van de militairen die toen in Kuringen woonden, vermeld. Hun namen zijn nog steeds te lezen op het monument dat drie keer verhuisd werd, en nu op het pleintje voor de kerk staat.
Tijdens de opzoekingen bleek dat de geboren Kuringenaren die voor de oorlog verhuisd waren, zelfs in die nieuwe gemeenten toen geen naamvermelding hadden gekregen op een monument. Kuringen heeft nu na 99 jaar ook aan hen die geen vermelding kregen, een plaats gegeven in hun geboortedorp. Zij zijn symbolisch herbegraven op de plaats waar het eerste monument werd opgericht. Daardoor zijn ze in 2013 thuisgekomen daar vanwaar ze ooit vetrokken zijn. Enkele jongeren en jeugdverenigingen van Kuringen namen deel aan deze ceremonie, in het bijzijn van nabestaanden van deze gesneuvelde militairen.
Documentatiecentrum ‘de graef’ Kuringen. Foto H. Hartbeeld: Kris Leenaers, foto nieuw monument: Alonso Rodriguez.